De aanhoudende instabiliteit in het Midden-Oosten heeft invloed op wereldwijde containerstromen. Door verhoogde veiligheidsrisico’s – met name rond de Straat van Hormuz mijden carriers de hoogrisicogebieden. Dit leidt tot aanpassingen in vaarschema’s, doorlooptijden en kostenstructuren.
Belangrijkste operationele signalen:
- Verkeer door de Straat van Hormuz is met 97% gedaald na raket- en drone-activiteit.
- Meldingen van incidenten met schepen, waaronder ONE en Maersk.
- Recordhoge verzekeringspremies voor VLCC-transits, oplopend tot USD 10–14 miljoen.
- Sterk stijgende bunkerprijzen, waarbij VLSFO inmiddels boven USD 1.000 per ton in Singapore staat.
Om de supply chain in beweging te houden, passen rederijen hun netwerken aan. Veel diensten vermijden de Perzische Golf volledig en maken gebruik van Jeddah als overland gateway voor de regio. Andere oplossingen lopen via Mersin (Turkije) en King Abdullah/Jeddah (Saoedi-Arabië) voor lading naar de Golfstaten en Irak. Verschillende allianties hebben lange‑afstandsdiensten aangepast, rotaties verlengd of strategische havens toegevoegd — zoals de Ocean Alliance die haar Pearl‑dienst uitbreidt (van 7 → 13 schepen) en de Premier Alliance die een extra call in Algeciras heeft opgenomen.
Naast deze netwerk- en routingaanpassingen zijn er ook ontwikkelingen binnen de vloot. Wan Hai heeft zes nieuwe LNG/dual‑fuel schepen besteld (6.000–9.200 TEU), terwijl er incidentele operationele verstoringen zijn gemeld, zoals containerverlies van Hapag‑Lloyd’s Ionikos voor de kust van Casablanca en de uitfasering van Matson’s 43 jaar oude ConRo‑schip Mokihana. Daarnaast versterken langetermijninvesteringen — zoals MSC’s 45‑jarige concessie voor een nieuwe terminal in Lagos — de toekomstige robuustheid van het wereldwijde netwerk.
